*«علامت حصول هدایت»*
در بوستان تفسیرِ تبیینُ الفرقان
چنان که یادآور شدیم،«هدایت» لفظی جامع است و بزرگتر از آن هیچ نعمتی نیست.
علامت هدایت یابی آن است که انسان برای ادای عبادات و طاعات مانند نماز،روزه،زکات،حج و سایر فرایض و واجبات دینی رغبت و علاقه داشته باشد.
پس اگر کسی در خود این کیفیت را دید که مثلاً برای نماز بیتاب است،یا اگر موسم حج فرا برسد و او صاحب نصاب است،شوق جانسوزی برای زیارت حرمین وجودش را میسوزاند یا برای پرداخت زکات،کاملا آماده است و سایر عبادات نافله را از قبیل تهجد و سنن با حوصله زیاد و عشق مفرط انجام میدهد،بداند که هُمای هدایت بر بام قلبش فرود آمده است.
چون اگر هدایت شامل حالش نشده باشد،هرگز به عبادت،شوق و از ترک و فوت آن،غم و ناراحتی بر او طاری نمیشود.
آن که عبادت میکند،دلیل توفیق خداوند متعال بر اوست اگر نه،هیچ نمیتوانست طاعتی به جای آورد.
به قول رومی رحمهالله:
▪️گفت این الله تو لبیک ماست
▪️این نیاز و درد و سوزت پیک ماست
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
📚 تفسیر تبیین الفرقان ج۱۰/ص۲۳۶
🤍 اثر گرانبهای حضرت مولانا محمد عمر سربازی رحمة الله علیه.
〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰